"دوست دارم یه گوشی تپل مثل اپل بگیرم" این جمله را پسری که روی صندلی در مجتمع پایتخت نشسته میگوید.
معمولا اکثر مردم حداکثر یک میلیون تومان برای تلفن همراه خرج میکنند ولی عدهای هم هستند که به دنبال مدلهای روز میآیند. این را یک فروشنده میگوید و تاکید میکند:
اگر پول داشتم آخرین مدل را خریداری را میکردم ولی با توجه به وضع مالیام در حال حاضر میتوانم نوکیا 1100 بخرم.
هنگامی که از این فروشنده در مورد
ردهبندی برندهایی که مردم بیشتر به دنبال آن میآیند پرسیدم، پاسخ داد:
اول سامسونگ، دوم اپل، سوم سونی و بعد هم اچ.تی.سی.
اما یکی از افرادی که برای خرید گوشی
به بازار آمده نظر متفاوتی دارد و میگوید: هیچ وقت سامسونگ نمیخرم چون
یاد یخچال و یا تلویزیون می افتم و به نظرم سونی و اچ.تی.سی مدلهای
جالبتری دارند.
عدهای از خریداران هم ترجیح میدادند یک گوشی معمولی داشته باشند و پول خود را برای خرید یک تبلت با امکانات کامل صرف کنند.
اکثر افرادی که با آنها صحبت شد،
حداکثر تا قیمت یک میلیون تومان را برای خرید گوشی اختصاص می دادند و وقتی
از آنها در مورد بهترین برندهای گوشی سوال میشد، معمولا جواب میدادند
اپل، سامسونگ، سونی یا اچ.تی.سی.
اما یکی از خریداران گوشی معتقد بود:
اگر کوشی کارایی خوبی داشته باشد به نظرم اصلا قیمتش مهم نیست. من گوشیای
می خواهم که وقتی آن را در دستم می گیرم، بتوانم 90 درصد فعالیتهایم را
انجام دهم. تنها زمانی به سراغ رایانه خواهم رفت که با نرمافزاری تخصصی
کار داشته باشم.
در رابطه با این موضوع مرتضی افراسیابی - کارشناس گوشیهای تلفن همراه - معتقد است که ایرانیها در انتخاب برند در بازار محدود هستند؛ هنگامی که برای خرید به بازار مراجعه میکنند اکثرا با مدلهای سامسونگ، سونی، اچ.تی.سی، ال.جی و یا نوکیا روبرو خواهند شد.
به گفته او در ایران رویهای ایجاد شده
که تجربهی 10 سال پیش را به امروز انتقال میدهند به طوری که اگر با 10
نفر در مورد کیفیت گوشیهایی مثل ال.جی صحبت کنیم، شاید 9 نفر از آنها
تعجب کنند. این درحالی است که این برند سالها است که تغییر کرده و در حال
حاضر برند چهارم در دنیای موبایل محسوب میشود.
وی در رابطه با بودجهای که معمولا
کاربران برای خرید گوشی صرف میکنند افزود: کاربران معمولا با هزینهای
بین 700 هزار تومان تا یک میلیون تومان به دنبال گوشیهای خوب هستند و اگر
قصد داشته باشند که در این محدوده خرید کنند معمولا باید یک یا دو نسل
قدیمی از گوشیهای روز را بخرند.
او همچنین برند سامسونگ را برای
کاربران ایرانی تکراری دانست و عنوان کرد: در حال حاضر کاربران ایرانی به
دنبال تجربه جدیدتری هستند با این حال فکر می کنم سامسونگ بیشترین فروش را
داشته باشد. فروش گوشیهای سونی هم پیشرفت خوبی داشته و سونی این فروش را
به اسم خود در لوازم صوتی و تصویری مدیون است.
به تاکید این کارشناس کاربران باید در
نظر داشته باشند که به دنبال چه مشخصاتی هستند، اگر یک گوشی ارزان قیمت تا
سقف یک میلیون تومان میخواهند که حداقل یک پردازنده دو هستهیی داشته
باشد مثلا میتوانند به سراغ هوآوی یا ال.جی بروند و اگر از دوربین گوشی
بیشتر استفاده می کنند بهتر است سونی را انتخاب کنند. در مورد کیفیت برند
هم هوآوی در ارزان قیمتها و اچ.تی.سی گزینههای مناسبی هستند.
افراسیابی در رابطه با مشخصات سخت
افزاری هم گفت: اگر خودم بخواهم گوشی بخرم و بودجهای زیر یک میلیون داشته
باشم به سراغ ال.جی یا هوآوی خواهم رفت و با بودجهای بین یک میلیون تا
یک میلیون و 500 هزار تومان، انتخابهایی در سامسونگ و ال.جی خواهم داشت.
اما با بودجهای بین یک میلیون و 500 هزار تومان تا دو میلیون میتوان در
سونی انتخابهای خوبی داشت و برای بالای دو میلیون تومان هم اچ.تی.سی وان
را انتخاب میکنم.
اما شما به عنوان یک کاربر ایرانی طرفدار چه گوشیهایی هستید و چقدر بابت خرید تلفن همراه دلخواهتان پول خرج خواهید کرد؟

ابتدا نسخه Java-runtime-6.3 vرا دانلود کنید. (البته این نرم افزار بر روی بیشتر سیستم ها موجود است اما اگر ندارید آن را دانلود کنید.)

ما در این مجموعه آموزش کامل وینگ چون که در هیچ سایت ایرانی رایگان نیست را در اختیار شما قرار دهیم.
مختصری درباره وینگ چون:
وینگچون (به چینی: 永春) که معنای تحتاللفظی آن «مناجات بهاری» یا «بهار جاودانه» است)، یکی از محبوبترین سبکهای هنرهای رزمی چینی است. مطابق روایتهایی که درباره ریشه اصلی این سبک نقل میشود، یکی از راهبههای معبد شائولین به نام نگ مویی نقشی کلیدی در طراحی این سبک و آموزش آن به زنی جوان به نام وینگ چون (به معنی بهار زیبا) داشتهاست و به همین جهت به هنر نگ مویی نیز معروف است.
تصاویری از ویدئو:


مقاله ای که می بینید به معرفی چندین ساز مختلف از آلات موسیقی پرداخته . تالیف این معرفی ها کار خانم گلنار محمدی فر بوده است .
بربط
بربط سازی است ایرانی که از عهد باستان در ایران وجود داشته و در زبان فارسی به آن رود یا شاهرود هم گفته می شده ولی پس از قبول دین اسلام از طرف اکثریت ایرانیان و تاثیر فرهنگ و هنر ایرانی بر فرهنگ عرب بربط یکی از سازهای اصلی موسیقی عرب شد که در زبان عربی به آن عود یا مرهر یا کران می گویند.
در این زمان عود به معنای ترکه چوب نازک و چوب می باشد.
هنرمندان و صنعت گران ایرانی که برای ساختن کعبه به مکه آمده بودند بربط و طرز نواختن آن را با خود به آن مکان مقدس بردند و ابن سریج یکی از نوازندگان و موسیقی دانان بزرگ و به نام آن روز عرب بربط را که انواع گوناگون داشته از ایرانیان به عاریت گرفت و اولین شخصی بود که موسیقی عرب را با این ساز ایرانی اجرا کرده است. این ساز سابقا 4 سیم داشته که زریاب در اندلس سیم پنجمی به آن اضافه می کند. زریاب کبیر یکی دیگر از نوازندگان بزرگ بربط همان زمان که در دربار هارون الرشید بود با نوع آوری و ابداعات و ابتکارات خاص خود تغییراتی در عود داده بود.با این حال عود ساخت او با آن که مساوی سازهای دیگر بود از همان چوب ساخته می شد از لحاظ وزن حدود یک سوم وزن عودهای معمولی سنگین تر بود .سیم اول عود وی از ابریشم بافته می شد که از تار سازهای همکاران و رقیبانش بسی بهتر بود. سیم های دوم و سوم و چهارم سازش را از روده بچه شیر می تافته.عود چهار سیم را عود قدیم یا عود کلاسیک می نامیدند.عود کامل با پنج سیم که براساس گام سیتماتیسها پرده بندی می شده.
اعراب کوک نوع ایرانی را برای کوک کردن سیم ها در حالت آزاد عود قبول کرده اند(لا ر سل دو)